نقاط مثبت و منفی اعزام پرحاشیه کاراته به قزاقستان/ حق با کدام طرف است؟

به گزارش خبرنگار مهر، این رقابت ها با حضور تیم های از چند کشور به میزبانی قزاقستان برگزار شد که حضور تیمی از کشورمان با همراهی رئیس فدراسیون و نتایج کسب شده خوشایند برخی اعضای خانواده کاراته نبود و انتقاداتی را به همراه داشت که در برخی موارد نیز به درستی انجام شد. با این حال، این رقابت ها در چند بخش قابل بررسی است که نگاه دقیق تر به آن کفه ترازو را به سمت اعزامی با نتایج مثبت برای این رشته سنگین تر می کند.

توسعه دیپلماسی داوری و تعاملات قاره‌ای یکی از اهداف این اعزام بود. به عبارتی نخستین دستاورد حائز اهمیت این سفر در بخش داوری رقم خورد. نگاه فدراسیون به این بخش، نگاهی فراتر از یک اعزام ساده بود چرا که حضور فعال داوران ایرانی در این تورنمنت‌ها، در راستای استراتژی کلان فدراسیون برای تثبیت حضور بین‌المللی و تعامل مستقیم و سازنده با کمیته داوران آسیا و آسیای میانه تعریف شده بود. این حضور علاوه بر تمدید درجات بین‌المللی و آشنایی با آخرین قوانین روز جهان، پیش‌شرطی حیاتی برای تقویت جایگاه داوری ایران در ائتلاف‌های قاره‌ای محسوب می‌شود.

در ضلع دیگر این سفر توجه ویژه به «کاتا» قرار داشت. پس از تصمیم منطقی و به نوعی تاریخی فدراسیون مبنی بر اعزام کاتاروها در لیست مسافران ناگویا و بازی‌های آسیایی، حضور در تورنمنت قزاقستان دومین نکته مثبت برای برون‌رفت کاتا از انزوای سنوات گذشته بود که با نتایج خوبی هم همراه شد تا عزم مدیریت کاراته برای توسعه متوازن هر دو بخش کومیته و کاتا جدی تر شود.

سطح کیفی رقابت های قزاقستان یکی از مواردی بود که مورد نقد منتقدان کاراته قرار گرفت، این در حالیست که با واقعیت ورزش قزاقستان به خصوص در رشته های رزمی همخوانی ندارد. قزاق‌ها سال‌هاست با سرمایه‌گذاری کلان در هنرهای رزمی، خود را به عنوان یکی از قدرت‌های نوظهور کاراته آسیا تثبیت کرده‌اند. در چنین شرایطی حضور جوانان با آتیه کشورمان که میدانی که با هزینه ای معقول بار فنی قابل قبولی داشت می تواند یک اعزام با نگاهی به آینده مورد مورد توجه قرار گیرد. ضمن اینکه تیم ملی در حال پوست اندازی است و برای تداوم این مسیر به نسلی نیاز دارد که در چنین میدان های کسب تجربه کرده باشند.

یکی از مباحث مهم این اعزام، دیدارهای مسعود رهنما با همتایان خود از سایر کشورهای حاضر در مسابقات بود. کاراته ایران در سالیان گذشته به دلیل ضعف دیپلماسی، لطمات سنگینی در مجامع بین المللی به خصوص در انتخابات متحمل شده است. امروز در میانه جنگ تحمیلی در منطقه که با هدف انزوای کشور و ضربه زدن به دیپلماسی ایرانی جریان دارد، حفظ خطوط ارتباطی و نفوذ در آسیای میانه از معبر ورزش، حائز اهمیتی دوچندان و راهبردی است.

کاراته ایران همواره ثابت کرده پتانسیل عبور از بحران‌ها و بازگشت با دست پر از ناهموارترین میدان‌ها را دارد. فرآیند فعلی در صورتی که با برنامه ای دقیق و روشن پیگیری شده و تداوم آن می تواند برای کاراته ایران مفید باشد.