رئیس یک دانشگاه: برگزاری کلاسهای علوم پزشکی با ۶۰۰ دانشجو در یک کلاس!
به گزارشخبرگزاری به نقل از معاونت آموزشی وزارت بهداشت، محمد اسماعیل قیداری، رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، با تأکید بر محدودیتهای جدی در آموزش علوم پزشکی، اعلام کرد: در شرایط فعلی امکان دو برابر شدن ظرفیت رشتههای پزشکی و دندانپزشکی در دانشگاه وجود ندارد.
وی با اشاره به مشکلات آموزشی افزود: کلاسهای ما برای ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر طراحی شدهاند اما اکنون بیش از ۶۰۰ نفر در یک کلاس حضور مییابند. در چنین فضایی نه استاد قادر به مدیریت و حضور و غیاب دانشجویان است و نه دانشجویان امکان دیدن استاد و تخته را دارند. این شرایط موجب کاهش تمرکز، افت یادگیری و هرج و مرج آموزشی میشود.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تصریح کرد: افزایش ظرفیت بدون توجه به زیرساختها عملاً به کاهش کیفیت آموزش منجر خواهد شد. به عنوان مثال در بخشهای بالینی، زمانی که تعداد کارورزان از ۶ نفر به ۱۲ نفر رسید، فرصت آموزشی هر دانشجو نصف شد. اگر این رقم به ۲۴ نفر برسد، عملاً یادگیری و مهارتآموزی دانشجویان به شدت آسیب میبیند.
او افزود: «کمبود زیرساختها تنها به کلاس درس محدود نمیشود؛ در خوابگاهها، کتابخانهها، فضاهای بالینی و حتی سرویسهای بهداشتی نیز دانشگاه با مشکلات جدی روبهرو است. در چنین شرایطی افزایش ظرفیت نهتنها مشکل کمبود پزشک را حل نمیکند، بلکه نیرویی وارد جامعه خواهد شد که کارآمدی لازم برای پاسخگویی به نیازهای مردم را ندارد.
قیداری با بیان اینکه افزایش بودجه به تنهایی راهحل مشکلات نیست، گفت: «میتوان دانشجویی را هفت سال در دانشگاه نگه داشت و مدرک داد، اما اگر آموزش با کیفیت نباشد و مهارت لازم کسب نشود، چنین نیرویی نمیتواند پاسخگوی نیازهای مردم باشد. این موضوع در نهایت منجر به تحمیل هزینههای غیرضروری به نظام سلامت و افزایش نارضایتی عمومی خواهد شد.
وی خاطرنشان کرد: راهحل اساسی، استفاده بهینه از ظرفیت موجود و جلوگیری از خروج پزشکان از چرخه خدمت است، نه صرفاً افزایش کمی ظرفیت. باید به جای ریختن آب بیشتر در ظرفی که سوراخ است، ابتدا این ظرف را ترمیم کنیم.
رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در پایان تأکید کرد: تصمیمگیران باید توجه داشته باشند که شش تا هفت سال دیگر، پیامدهای تصمیمات امروز نمایان خواهد شد. اگر پزشکان کمکیفیت وارد جامعه شوند، خسارات جبرانناپذیری به مردم و نظام سلامت وارد خواهد شد؛ در آن زمان دیگر فرصتی برای جبران وجود نخواهد داشت.
*
