فناوری «کاست DNA»؛ راهحلی نوین برای ذخیرهسازی دادههای کلان برای هزاران سال
دانشمندان با استفاده از ویژگیهای منحصر به فرد DNA، تکنولوژی نوینی به نام «کاست DNA» را برای ذخیرهسازی دادهها طراحی کردهاند که میتواند ظرفیتهای عظیمی از اطلاعات را برای هزاران سال نگهداری کند.
در دنیای دیجیتال امروزی، حجم دادههای تولیدشده به سرعت از ظرفیتهای ذخیرهسازی موجود پیشی میگیرد و دانشمندان به دنبال یافتن راهحلهایی برای مقابله با این بحران هستند.
به گزارش ایتنا و به نقل از اینترستینگ انجینیرینگ، یکی از جدیدترین این راهحلها، فناوری نوینی است که به نام «کاست DNA» شناخته میشود.
این فناوری از ویژگیهای منحصر به فرد DNA (اسید دئوکسی ریبونوکلئیک) بهره میبرد تا دادهها را در قالبی کوچک و بادوام ذخیره کند و به گفته پژوهشگران دانشگاه علوم و فناوری جنوب چین، میتواند راهحلی برای ذخیرهسازی دادهها به صورت سرد یا گرم باشد.
گفتنی است بسیاری از پژوهشگران به بررسی استفاده از DNA به عنوان یک وسیله ذخیرهسازی دادهها پرداختهاند. DNA، به دلیل چگالی بالای اطلاعاتیاش، قادر است مقادیر عظیمی از دادهها را در قالبی بسیار فشرده ذخیره کند.
برای نمونه، گفته میشود که DNA موجود در یک سلول انسانی میتواند ظرفیت ذخیرهسازی اطلاعاتی معادل ۳٫۲ گیگابایت داشته باشد که معادل ۶۰۰۰ کتاب، ۱۰۰۰ آهنگ یا دو فیلم است.
بر اساس مطالعات گذشته، استفاده از DNA برای ذخیرهسازی دادهها امکانپذیر بوده است، اما چالش اصلی در این زمینه، ایجاد یک سیستم عملی و قابل دسترسی برای استفاده گسترده از این فناوری بوده است.
در این راستا، پژوهشگران برای حل این مشکل، از یک ایده نوستالژیک دهههای ۸۰ و ۹۰ میلادی الهام گرفتهاند: طراحی «کاست DNA» که مشابه کاستهای صوتی قدیمی عمل کرده و دادهها را به صورت دیجیتال ذخیره میکند.
پژوهشگران پیشبینی میکنند که نمونه آزمایشی این فناوری میتواند ظرفیتی معادل ۳۶ پتابایت داده را ذخیره کند که معادل فضای ذخیرهسازی ۳۶ هزار هارددیسک است.
در دنیای دیجیتال امروزی، حجم دادههای تولیدشده به سرعت از ظرفیتهای ذخیرهسازی موجود پیشی میگیرد و دانشمندان به دنبال یافتن راهحلهایی برای مقابله با این بحران هستند.
به گزارش ایتنا و به نقل از اینترستینگ انجینیرینگ، یکی از جدیدترین این راهحلها، فناوری نوینی است که به نام «کاست DNA» شناخته میشود.
این فناوری از ویژگیهای منحصر به فرد DNA (اسید دئوکسی ریبونوکلئیک) بهره میبرد تا دادهها را در قالبی کوچک و بادوام ذخیره کند و به گفته پژوهشگران دانشگاه علوم و فناوری جنوب چین، میتواند راهحلی برای ذخیرهسازی دادهها به صورت سرد یا گرم باشد.
گفتنی است بسیاری از پژوهشگران به بررسی استفاده از DNA به عنوان یک وسیله ذخیرهسازی دادهها پرداختهاند. DNA، به دلیل چگالی بالای اطلاعاتیاش، قادر است مقادیر عظیمی از دادهها را در قالبی بسیار فشرده ذخیره کند.
برای نمونه، گفته میشود که DNA موجود در یک سلول انسانی میتواند ظرفیت ذخیرهسازی اطلاعاتی معادل ۳٫۲ گیگابایت داشته باشد که معادل ۶۰۰۰ کتاب، ۱۰۰۰ آهنگ یا دو فیلم است.
بر اساس مطالعات گذشته، استفاده از DNA برای ذخیرهسازی دادهها امکانپذیر بوده است، اما چالش اصلی در این زمینه، ایجاد یک سیستم عملی و قابل دسترسی برای استفاده گسترده از این فناوری بوده است.
در این راستا، پژوهشگران برای حل این مشکل، از یک ایده نوستالژیک دهههای ۸۰ و ۹۰ میلادی الهام گرفتهاند: طراحی «کاست DNA» که مشابه کاستهای صوتی قدیمی عمل کرده و دادهها را به صورت دیجیتال ذخیره میکند.
پژوهشگران پیشبینی میکنند که نمونه آزمایشی این فناوری میتواند ظرفیتی معادل ۳۶ پتابایت داده را ذخیره کند که معادل فضای ذخیرهسازی ۳۶ هزار هارددیسک است.
*
