والدین کمتحرک، کودکان کسل و بیتحرک دارند
مطالعهای جدید نشان میدهد که میزان فعالیت بدنی والدین تأثیر مستقیم و قدرتمندی بر سطح تحرک و سبک زندگی فرزندانشان دارد.
تحقیقات تازهای نشان میدهد کودکانی که والدینی کمتحرک دارند، بیشتر احتمال دارد به سبک زندگی ساکن و کمتحرک، یعنی همان « Couch Potato »، دچار شوند. رفتار و الگوی حرکتی والدین نقش مهمی در شکلگیری عادات جسمانی فرزندان دارد.
به گزارش ایتنا و به نقل از HealthDay، دیهگو کریستوفارو، پژوهشگر ارشد و استاد دپارتمان علوم ورزشی دانشگاه ایالت سائوپائولو در برزیل میگوید: «سطح فعالیت بدنی والدین مستقیماً بر عادتهای حرکتی کودکان تأثیر میگذارد. به عبارتی، والدینی که شیوه زندگی فعالتری دارند، بچههایشان کمتر تمایل دارند مدت طولانی بیتحرک بنشینند.»
در این مطالعه، حرکات بدنی ۱۸۲ کودک ۶ تا ۱۷ ساله و همچنین ۱۶۱ مادر و ۱۳۶ پدر به مدت یک هفته رصد شده است. نتایج حاکی از آن است کودکانی که والدین غیر فعال داشتند، زمان بیشتری را به نشستن و بیتحرکی اختصاص میدهند. برعکس، والدین فعال باعث شدهاند که فرزندانشان نیز بیشتر ورزش کنند و فعالیت بدنی داشته باشند.
.jpg)
جالب اینکه مادران در تأثیرگذاری بر میزان فعالیت جسمی فرزندان خود نقش پررنگتری نسبت به پدران دارند و به طور تقریبی تأثیر آنها بیش از دو برابر پدران است. این نتایج حتی پس از در نظر گرفتن عوامل دیگر مثل وضعیت اقتصادی خانوار، تحصیلات والدین و جنسیت و سن کودکان نیز تأیید شدهاند.
محققان معتقدند والدین ورزشکار و علاقهمند به فعالیت بدنی، به خوبی از فواید ورزش آگاهند و کودکان را به انجام آن تشویق میکنند. آنها احتمالاً زمان استفاده از وسایل الکترونیکی را محدود و فرصتهای فعالیت را با بردن فرزندان به پارک یا تهیه تجهیزات ورزشی فراهم میآورند.
کریستوفارو میگوید: «عادات کمتحرکی ناشی از عوامل متعددی مانند کمبود دسترسی، وقت و مکان مناسب برای ورزش است، اما مطالعه ما نشان میدهد که رفتار والدین میتواند به طور قابل توجهی روی سلامت کودکان اثرگذار باشد.»
او تاکید میکند که این یافتهها میتواند به سیاستگذاران و برنامههای ترویج سبک زندگی فعال در محیط خانواده کمک کند تا سلامت نسلهای آینده بهتر تضمین شود.
به گزارش ایتنا و به نقل از HealthDay، دیهگو کریستوفارو، پژوهشگر ارشد و استاد دپارتمان علوم ورزشی دانشگاه ایالت سائوپائولو در برزیل میگوید: «سطح فعالیت بدنی والدین مستقیماً بر عادتهای حرکتی کودکان تأثیر میگذارد. به عبارتی، والدینی که شیوه زندگی فعالتری دارند، بچههایشان کمتر تمایل دارند مدت طولانی بیتحرک بنشینند.»
در این مطالعه، حرکات بدنی ۱۸۲ کودک ۶ تا ۱۷ ساله و همچنین ۱۶۱ مادر و ۱۳۶ پدر به مدت یک هفته رصد شده است. نتایج حاکی از آن است کودکانی که والدین غیر فعال داشتند، زمان بیشتری را به نشستن و بیتحرکی اختصاص میدهند. برعکس، والدین فعال باعث شدهاند که فرزندانشان نیز بیشتر ورزش کنند و فعالیت بدنی داشته باشند.
جالب اینکه مادران در تأثیرگذاری بر میزان فعالیت جسمی فرزندان خود نقش پررنگتری نسبت به پدران دارند و به طور تقریبی تأثیر آنها بیش از دو برابر پدران است. این نتایج حتی پس از در نظر گرفتن عوامل دیگر مثل وضعیت اقتصادی خانوار، تحصیلات والدین و جنسیت و سن کودکان نیز تأیید شدهاند.
محققان معتقدند والدین ورزشکار و علاقهمند به فعالیت بدنی، به خوبی از فواید ورزش آگاهند و کودکان را به انجام آن تشویق میکنند. آنها احتمالاً زمان استفاده از وسایل الکترونیکی را محدود و فرصتهای فعالیت را با بردن فرزندان به پارک یا تهیه تجهیزات ورزشی فراهم میآورند.
کریستوفارو میگوید: «عادات کمتحرکی ناشی از عوامل متعددی مانند کمبود دسترسی، وقت و مکان مناسب برای ورزش است، اما مطالعه ما نشان میدهد که رفتار والدین میتواند به طور قابل توجهی روی سلامت کودکان اثرگذار باشد.»
او تاکید میکند که این یافتهها میتواند به سیاستگذاران و برنامههای ترویج سبک زندگی فعال در محیط خانواده کمک کند تا سلامت نسلهای آینده بهتر تضمین شود.
*
