ادعای مسئولان اینستاگرام: شبکههای اجتماعی اعتیادآور نیستند!
مقامات شرکت متا(Meta) که صاحب برنامه محبوب اینستاگرام هستند، به تازگی در یک دادگاه ادعا کردند که مطالعات بالینی نشان داده که رسانههای اجتماعی اعتیادآور نیستند.
شرکت متا این هفته در دو دادگاه بزرگ به دلیل آسیبهای ادعایی ناشی از سکوی اینستاگرام حاضر شد. در ایالت نیومکزیکو، دادستان کل این ایالت، این شرکت را به تسهیل استثمار کودکان و آسیب رساندن به آنها از طریق ویژگیهای اعتیادآور متهم کرده است. در یک پرونده جداگانه در لسآنجلس نیز یک زن کالیفرنیایی از این شرکت به دلیل آسیبهای سلامت روان که میگوید در نتیجه انتخابهای طراحی اعتیادآور از سوی متا و دیگران متحمل شده، شکایت کرده است.
متا در هر دو پرونده، این ایده را که رسانههای اجتماعی باید «اعتیادآور» تلقی شوند، رد کرده است. آدام موسری(Adam Mosseri)، مدیر اینستاگرام در جایگاه حاضر شد و گفت که رسانههای اجتماعی از نظر بالینی اعتیادآور نیستند و آن را با اعتیاد به تماشای یکی از برنامههای شبکه نتفلیکس مقایسه کرد.
کوین هاف(Kevin Huff)، وکیل متا در اظهارات آغازین در دادگاه نیومکزیکو، پا را فراتر گذاشت. وی به هیئت منصفه گفت که اعتیاد به رسانههای اجتماعی واقعی نیست، زیرا در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی(DSM) که کتابچهای است که توسط متخصصان سلامت روان در ایالات متحده استفاده میشود، وجود ندارد.
وی در جلسه استماع اولیه گفت: طبق گفته انجمن روانپزشکی آمریکا، آنها مفهوم اعتیاد به رسانههای اجتماعی را مانند اعتیاد به مواد مخدر و الکل نمیشناسند. آنچه میبینید، همان چیزی است که DSM نامیده میشود که اساساً راهنمای رسمی برای اختلالات روانی شناخته شده است. انجمن روانپزشکی آمریکا این موضوع را مطالعه کرده و تصمیم گرفته که اعتیاد به رسانههای اجتماعی وجود ندارد.
این در حالی است که انجمن روانپزشکی آمریکا(APA) هرگز نگفته است که اعتیاد به رسانههای اجتماعی وجود ندارد. این سازمان، اطلاعات و منابعی در مورد اعتیاد به رسانههای اجتماعی در وبسایت خود ارائه میدهد.
انجمن روانپزشکی آمریکا در بیانیهای گفت: اعتیاد به رسانههای اجتماعی در حال حاضر به عنوان یک تشخیص ذکر نشده است، اما این بدان معنا نیست که وجود ندارد.
دکتر تانیا مورتا(Tania Moretta)، محقق روانشناسی بالینی که اعتیاد به رسانههای اجتماعی را مطالعه کرده است نیز با این گفته موافق است. وی میگوید: نبود طبقهبندی DSM به این معنی نیست که یک رفتار نمیتواند اعتیادآور، ناسازگار یا از نظر بالینی قابل توجه باشد.
وی افزود که این استدلال، نشاندهنده یک سوءتفاهم درباره چگونگی تعریف و طبقهبندی شرایط توسط متخصصان روانپزشکی است.
راهنماهای تشخیصی، اجماع علمی را رسمیت میبخشند؛ آنها مرزهای تحقیقات علمی مشروع را تعریف نمیکنند. بسیاری از رفتارهای ناسازگار و الگوهای علائم بالینی قابل توجه، قبل از دریافت طبقهبندی رسمی، به خوبی مورد مطالعه و درمان قرار میگیرند.
منتقدان «متا» مدتهاست ادعا میکنند که این شرکت از ویژگیهای اعتیادآوری که کودکان و نوجوانان را به خود جذب میکند، سود برده است. محاکمهها در لسآنجلس و نیومکزیکو تنها آغاز چندین نبرد دادگاهی بر سر این موضوع است.
«مورتا» میگوید که اعتیاد به رسانههای اجتماعی، زمینهای است که نیاز به مطالعه بیشتر دارد، اما در حال حاضر شواهدی وجود دارد که نشان میدهد میتواند اثرات مضری بر برخی افراد داشته باشد.
وی افزود: در حال حاضر از دیدگاه علمی، شواهد مستندی وجود دارد که نشان میدهد اختلال استفاده از رسانههای اجتماعی با تغییرات روانفیزیولوژیکی، از جمله تغییرات در سیستمهای پاداش/انگیزشی و بازدارنده/تنظیمی و همچنین تأثیرات منفی بالینی قابل توجه بر عملکرد (مانند اختلالات خواب، پریشانی روانی، اختلال در حوزههای اجتماعی، تحصیلی یا شغلی) مرتبط است. سوال اصلی این نیست که آیا کلا استفاده از رسانههای اجتماعی اعتیادآور است یا خیر، بلکه این است که آیا زیرمجموعهای از کاربران الگوهایی مطابق با مدلهای اعتیاد رفتاری از خود نشان میدهند و آیا ویژگیهای خاص طراحی پلتفرم ممکن است آسیبپذیری را در افراد مستعد تشدید کند؟
هر دو دادگاه در حال برگزاری هستند و انتظار میرود تا چند هفته آینده ادامه داشته باشند. در نیومکزیکو، اعضای هیئت منصفه پیش از این از آرتورو بجار(Arturo Bejar)، کارمند سابق متا که اکنون افشاگر شده است و برایان بولند(Brian Boland)، مدیر اجرایی سابق متا، شهادت شنیدهاند که هر دو علناً از این شرکت به دلیل عدم اولویتبندی ایمنی انتقاد کردهاند. در لسآنجلس نیز صحبت «موسری» به پایان رسیده است، اما انتظار میرود «مارک زاکربرگ»، مدیرعامل متا نیز هفته آینده در جایگاه حاضر شود.
گفتنی است که بررسیهای آتی شامل اسناد داخلی گستردهای از متا، از جمله جزئیاتی در مورد تحقیقات این شرکت در مورد تأثیرات سلامت روان پلتفرم خود بر جوانان خواهد بود.
شرکت متا این هفته در دو دادگاه بزرگ به دلیل آسیبهای ادعایی ناشی از سکوی اینستاگرام حاضر شد. در ایالت نیومکزیکو، دادستان کل این ایالت، این شرکت را به تسهیل استثمار کودکان و آسیب رساندن به آنها از طریق ویژگیهای اعتیادآور متهم کرده است. در یک پرونده جداگانه در لسآنجلس نیز یک زن کالیفرنیایی از این شرکت به دلیل آسیبهای سلامت روان که میگوید در نتیجه انتخابهای طراحی اعتیادآور از سوی متا و دیگران متحمل شده، شکایت کرده است.
متا در هر دو پرونده، این ایده را که رسانههای اجتماعی باید «اعتیادآور» تلقی شوند، رد کرده است. آدام موسری(Adam Mosseri)، مدیر اینستاگرام در جایگاه حاضر شد و گفت که رسانههای اجتماعی از نظر بالینی اعتیادآور نیستند و آن را با اعتیاد به تماشای یکی از برنامههای شبکه نتفلیکس مقایسه کرد.
کوین هاف(Kevin Huff)، وکیل متا در اظهارات آغازین در دادگاه نیومکزیکو، پا را فراتر گذاشت. وی به هیئت منصفه گفت که اعتیاد به رسانههای اجتماعی واقعی نیست، زیرا در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی(DSM) که کتابچهای است که توسط متخصصان سلامت روان در ایالات متحده استفاده میشود، وجود ندارد.
وی در جلسه استماع اولیه گفت: طبق گفته انجمن روانپزشکی آمریکا، آنها مفهوم اعتیاد به رسانههای اجتماعی را مانند اعتیاد به مواد مخدر و الکل نمیشناسند. آنچه میبینید، همان چیزی است که DSM نامیده میشود که اساساً راهنمای رسمی برای اختلالات روانی شناخته شده است. انجمن روانپزشکی آمریکا این موضوع را مطالعه کرده و تصمیم گرفته که اعتیاد به رسانههای اجتماعی وجود ندارد.
این در حالی است که انجمن روانپزشکی آمریکا(APA) هرگز نگفته است که اعتیاد به رسانههای اجتماعی وجود ندارد. این سازمان، اطلاعات و منابعی در مورد اعتیاد به رسانههای اجتماعی در وبسایت خود ارائه میدهد.
انجمن روانپزشکی آمریکا در بیانیهای گفت: اعتیاد به رسانههای اجتماعی در حال حاضر به عنوان یک تشخیص ذکر نشده است، اما این بدان معنا نیست که وجود ندارد.
دکتر تانیا مورتا(Tania Moretta)، محقق روانشناسی بالینی که اعتیاد به رسانههای اجتماعی را مطالعه کرده است نیز با این گفته موافق است. وی میگوید: نبود طبقهبندی DSM به این معنی نیست که یک رفتار نمیتواند اعتیادآور، ناسازگار یا از نظر بالینی قابل توجه باشد.
وی افزود که این استدلال، نشاندهنده یک سوءتفاهم درباره چگونگی تعریف و طبقهبندی شرایط توسط متخصصان روانپزشکی است.
راهنماهای تشخیصی، اجماع علمی را رسمیت میبخشند؛ آنها مرزهای تحقیقات علمی مشروع را تعریف نمیکنند. بسیاری از رفتارهای ناسازگار و الگوهای علائم بالینی قابل توجه، قبل از دریافت طبقهبندی رسمی، به خوبی مورد مطالعه و درمان قرار میگیرند.
منتقدان «متا» مدتهاست ادعا میکنند که این شرکت از ویژگیهای اعتیادآوری که کودکان و نوجوانان را به خود جذب میکند، سود برده است. محاکمهها در لسآنجلس و نیومکزیکو تنها آغاز چندین نبرد دادگاهی بر سر این موضوع است.
«مورتا» میگوید که اعتیاد به رسانههای اجتماعی، زمینهای است که نیاز به مطالعه بیشتر دارد، اما در حال حاضر شواهدی وجود دارد که نشان میدهد میتواند اثرات مضری بر برخی افراد داشته باشد.
وی افزود: در حال حاضر از دیدگاه علمی، شواهد مستندی وجود دارد که نشان میدهد اختلال استفاده از رسانههای اجتماعی با تغییرات روانفیزیولوژیکی، از جمله تغییرات در سیستمهای پاداش/انگیزشی و بازدارنده/تنظیمی و همچنین تأثیرات منفی بالینی قابل توجه بر عملکرد (مانند اختلالات خواب، پریشانی روانی، اختلال در حوزههای اجتماعی، تحصیلی یا شغلی) مرتبط است. سوال اصلی این نیست که آیا کلا استفاده از رسانههای اجتماعی اعتیادآور است یا خیر، بلکه این است که آیا زیرمجموعهای از کاربران الگوهایی مطابق با مدلهای اعتیاد رفتاری از خود نشان میدهند و آیا ویژگیهای خاص طراحی پلتفرم ممکن است آسیبپذیری را در افراد مستعد تشدید کند؟
هر دو دادگاه در حال برگزاری هستند و انتظار میرود تا چند هفته آینده ادامه داشته باشند. در نیومکزیکو، اعضای هیئت منصفه پیش از این از آرتورو بجار(Arturo Bejar)، کارمند سابق متا که اکنون افشاگر شده است و برایان بولند(Brian Boland)، مدیر اجرایی سابق متا، شهادت شنیدهاند که هر دو علناً از این شرکت به دلیل عدم اولویتبندی ایمنی انتقاد کردهاند. در لسآنجلس نیز صحبت «موسری» به پایان رسیده است، اما انتظار میرود «مارک زاکربرگ»، مدیرعامل متا نیز هفته آینده در جایگاه حاضر شود.
گفتنی است که بررسیهای آتی شامل اسناد داخلی گستردهای از متا، از جمله جزئیاتی در مورد تحقیقات این شرکت در مورد تأثیرات سلامت روان پلتفرم خود بر جوانان خواهد بود.
*
